2-3 วันก่อน ซื้อหนังสือเล่มนึงมาอ่าน ไม่รู้ว่าทำไม ทั้งๆที่มันก้อถูกห่อไว้ แต่ก้อรู้สึกชอบหนังสือเล่มนี้

พอเอากลับมาเปิดอ่านดู ไม่ผิดหวังจริงๆด้วย. . .

การตัดสัมพันธ์กับคนใกล้ชิดเป็นเรื่องเจ็บปวดที่สุด

เพราะคนใกล้ชิด จะเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญ

ที่จะบอกว่า ..ภาพชีวิตเราคือภาพอะไร

.

.

คนใกล้ชิดมาก ก็มีอิทธิพลมาก

มีอิทธิพลมาก ก็เจ็บปวดมาก

.

.

การเป็นคนใกล้ชิดอาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต

แต่การเป็นคนแปลกหน้าใช้เวลาแค่ชั่วพริบตา

.

.

66หากคำขอโทษ1คำ

จะแลกกับเวลาเก่าๆที่เคยใช้มันร่วมกัน

การให้อภัย1ครั้ง

จะแลกได้กับการได้คนใกล้ชิดคืนมา1คน99

.

.

สิ่งหนึ่งที่กาลเวลาจะทิ้งไว้ให้

คือ 66ความเคยชิน99

และสิ่งนี้..จะเป็นของขวัญล้ำค่าให้เราไว้หล่อเลี้ยงชีวิต

และก่อสานความฝันที่แตกร้าวขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

.

.

จงปล่อยให้กาลเวลาได้ทำหน้าที่ต่อไปอย่างสมบูรณ์

คือการลบลืมความเจ็บปวดในใจของคนทุกคน

เหมือนในที่สุด...

ทราย ก็จะพอใจที่จะทอดตัวนิ่งๆบนชายหาด

โดยไม่คิดถึงการเป็นปราสาทอีกต่อไป....

ลูกปัด : ห้องนั่งเล่นของความคิด

T h e   R a i n   i n   C o l o r f u l  days

ต้องรีบมาอัพ เด๋วเค้าหาว่า เอาท์

จะว่าไปกะว่าจะมาอัพตั้งแต่เมื่อวานแระ

แต่พอเปิดคอมแล้ว เน็ตมันดันใช้ไม่ได้ซะอย่างนั้นน่ะ

ไอ่เราก้อด้วยความที่ฉลาดมากมาย ก้อคิดว่า เออ สงสัยฝันตกมั้ง

เน็ตมันเลยใช้ไม่ได้ ก้อเลยรอๆๆๆๆ แล้วก้อรออ แบบว่า อยากเล่นใจจะขาด๕๕๕+

ผลสุดท้าย แม่งก้อใช้ไม่ได้สักที เลยเปิดเพลงฟัง นอนดีกว่า เหอะๆ

พอวันนี้ ก้อลงไปถามข้างล่าง เค้าก้อบอกว่า

66น้องเปลี่ยน gateway ยังคะ99

เราก้องง อะไรอ่ะ ชื่อเหมือนหนังสือเรียน ตอนม.ปลายเลย

66น้องต้องเปลี่ยนนะคะ เพราะเลขเดิมมันเป็นของอีกตึกนึง99

66อ้าว แล้วพี่เปลี่ยนตั้งแต่เมือ่ไหร่อ่ะคะ99

66โอ้ย นานแล้วนะ ตั้งแต่เปิดเทอมอ่ะ99

อ้าววว กรุไปอยู่หลืบไหนมาเนี่ย ไม่เห็นจะรู้อะไรกับชาวบ้านเค้าเลยยยย

พอมาเปลี่ยน gateway แม่งง ได้ทันที เร็วทันใจด้วย

สรุป คือกรุโง่เอง ไม่ได้เกี่ยวไรฟ้าฝนเร้ยยยย

ขอโทดก๊าบบบบบบบบ ๕๕๕

ว่าด้วยเรื่องวันแม่ที่ผ่านพ้นไป

เคยเปนมั้ย ไม่กล้าบอกรักแม่

มันเขิลๆ อายๆไงไม่รุอ่ะ สรุป เมื่อวานเลยไม่ได้บอก แง่งง

แต่ให้ผ้าพันคอนิตติ้งกะแม่ (หน้านี้หน๊าวหนาวววว- -")

เสียดาย เอารุปลงไม่ได้ เพราะไม่มีสายต่อคอม T___T

มันไม่สวยนะ แต่มันภูมิใจว่ะ ๕๕ เราทำอะไรแบบนี้ก้อเป็นอ่อวะเนี่ย หึหึหึ

ทำตั้งเดือนกว่า เสร็จได้นี่ดีใจมากกกกกกมายอ่ะ

ต้องเลาะทำใหม่ ประมาน5รอบได้ มันเป็นผ้าพันคอชิ้นแรก

และหวังว่ามันคงจะเป็นชิ้นสุดท้ายด้วยยยยย จนกว่าจะได้เจอใตรคนนั้น ๕๕๕

เหนื่อยจิง แต่ดีใจ มะม๊าชอบบบบบ พันนอนคืนนั้นเรยย ฮ่าๆๆ ปลื๊ม ปลื้ม

ในที่สุด เราก้อมีเวลาว่างก่อนนอนแร้วว เยยยยยยยยย่

หน้าฝนแร้ววว

ช่วงนี้ อากาศเปลี่ยนแปลง

ไม่รุแม่งจะเปลี่ยนทำไมบ่อยๆ พอถึงช่วงที่มันเปลี่ยน

เราก้อไม่สบายยยไง เอ่อ ดี

นอนน้อยอีก เออ ดี คงหายล่ะ ชาตินี้ ๕๕๕

วันนี้ส่งงานTextile เป็นวิชาที่ รุสึกว่า เราไปได้มากที่สุดแล้ว

แม้ว่างานมันจะไม่ได้โดดเด่นดีมากมายก้อตาม รันทดยิ่งนัก เหอะๆ

แต่รู้สึกภูมิใจยังไงมันก้อบอกไม่ถูก เหมือน มันเพิ่งเป็นวิชาแรก ที่เราจะตั้งใจที่จะทำงานแต่ละชิ้นๆ

เวลามันเสร็จ ก้อรู้สึกว่ามันมีค่าสำหรับเรา

แระบางที ก้อรู้สึกว่า เราใช้เวลากับมันนานนมากกกก เป็นวัน เป็นอาทิตย์

แต่มันรู้สึกเหมือนแป๊บเดียว(หรอ) เพิ่งจะรู้สึกแบบนี้เองนะเนี่ย ๕๕+

ใครชอบงาน สนใจติดต่อได้นะ (จะมีมั้ยยยยย?? ฮ่าๆๆ)

ยังไงก้อคงต้องดูกันต่อไป ๕๕๕+

เพราะมันเป็นเรื่องของอนาคตนี่

พบกันตอนเลือกเอก ฮ่าๆๆๆๆ

สุดท้ายย ใครที่หลงเข้ามาอ่านแล้วไม่สบายเหมือนเรา

ก้อขอให้หายไวไวน้า^^

บางครั้ง เราก้อเบื่อนะกับการต้องวิ่งตามใครสักคน ไม่ว่า เขาคนนั้น จะเป็นเพื่อน หรือความรัก

มันเหนื่อยนะ กับการเข้าหาฝ่ายเดียว จนดูเหมือนว่า เขาเหล่านั้น...ไม่ใส่ใจ

แต่จิงๆแล้ว บางที การไม่ใส่ใจนั้นน่ะ..คือความใส่ใจ ที่บางครั้งเราก้อไม่มี

สิ่งเหล่านี้ มันคือ นิยาม . . .

ที่เราเป็นอย่างนี้ เพราะ พวกเรามีนิยามที่ต่างกัน

เราให้ความสำคัญต่างกัน จนดูเหมือนเป็น การละเลย ดูเหมือนว่าเรา ทำอะไรผิดไป?

ทำให้เรามองว่า บางครั้ง การอยู่คนเดียว มันก้อคงเป็นทางออกที่ดีที่สุด

เมื่อใครบางคน ไม่สามารถให้ความรู้สึกที่เราต้องการได้. . .

แต่ก้อช่างเถอะ

เพราะ เพื่อน...ยังไงก้อคือเพื่อน

ความรัก. . . ยังไงก้อคือความรัก

เราไม่สามารถโทดเขาได้อยู่ดี ต่างคนต่างความคิดหนิเนอะ

แต่สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ว่า

สิ่งสำคัญ2สิ่งนี้ จะถูกลดค่าลงไปพร้อมกับความรู้สึกที่ผิดหวังหรือเปล่า?

ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นเลย. . .

 บางครั้ง ก้อคงเปนเพราะเราแคร์มาเกินไป

เราใส่ใจมากเกินไป จนลืมไปว่า ไม่ใช่สายเลือดเดียวกับเรา

เราก้อไม่รู้ว่าจะแคร์ทำไม ถ้าหากว่ามันจะทำให้เราเสียใจ

หรือว่าเรา sensitive มากเกินไป

มันทำให้เกิดช่วงเวลาที่ว่า

แม้ว่า จะมีใครหลายคนอยู่รอบตัวตลอดเวลา

แต่ทำไม ความรู้สึก มันกลับไม่ต่างอะไรจากการอยู่คนเดียวเลย

แปลกมั้ย??

หรือว่าเราเศร้าไปเอง. . .. .

สักวัน มันคงดีขึ้น..??

แล้วนิยามของคุณล่ะ เป็นยังไง?

*. . .ฉั น ไ ม่ รุ ว่ า มั น จ ะ น า น เ ท่ า ไ ห ร่

เ พ ร า ะ มั น ดู แ ส น จ ะ ย า ว ไ ก ล

ไ ก ล สั ก เ พี ย ง ไ ห น

ฉั น ไ ม่ รุ ว่ า มั น จ ะ น า น เ ท่ า ไ ห ร่  

ฉั น เ อ ง ก้ อ พ ร้ อ ม จ ะ ก้ า ว ไ ป. . .*

***************************************

จันหน้า Senior เราก้อรับปริญญาแล้ว

ยังไม่ได้ทำของให้เล้ยยยยยย

เรวมากมาย อีก2ปี(ขอให้เปนอย่างนั้น เพี้ยง) เราก้อคงตามไปดูพวกพี่เค้ามีความสุขกันมากเลย

ก้อจบสักทีอ่ะ เห้อออออออออออออออออออออ

แต่ถ้าเราจบไป แล้วเราจะไปทำอะไร ก้อยังไม่รุ

เลยยังไม่รีบอยากจบดีกว่า เด๋วไม่มีงานทำ!!~~ ปิ้วววว วว

หลังจากผ่านความลำบาก(แต่น้อยกว่ารุ่นกรู)

ในที่สุด เราก้อยินดีด้วยกะน้องใหม่ เฟรชชี่ DEC53

คนนอก อาจจะไม่เข้าใจ

ไม่เป็นไร ไม่สำคัญเท่ากับเราเข้าใจกันก้อพอ

66หมองบื้อ SLOW MOTION ว้าวๆๆๆ99

ชื่อรุ่นยาวจิง!!

ชีวิตนี้แม่งเร็วเนอะ

ไม่ทันไรกรุปี2แระ

เด๋วตุลานี้กรุก้อจาได้น้องอีกแระ

เร็วไปมะ แก่วันแก่คืนจริงๆ 555+

   BEFORE AFTER ^^

น่าเสียดายน้องมากันน้อยมาก พี่ปีนี้เลยงอนกันไปหลายคน

ไม่เหมือนปีเรา มีแต่น้องงอนพี่ไม่มา

ไรว้า แต่ดี ไม่เปลืองตัง 555+

ขอให้รับน้องแบบนี้ มีต่อๆไปเรื่อยๆนะ

เมื่อพูดถึงเรื่องราวของความรัก

บางคนอาจว่ามันเป็นเรื่องที่สวยงาม

บางคนก้อมองว่ามันเป็นเรื่องที่เลวร้าย

เมื่อหลายคน ต่างคนต่างทางเดิน

ก้อต้องพบเจอเรื่องราวที่ต่างกันไป

คงไม่มีใครปฏิเสธหรอกว่า เราอยู่ไม่ได้โดยไม่มีความรัก

ทุกคนที่อยู่บนโลกนี้ ล้วนมีความรัก

แต่ความรัก ไม่ใช่การที่เรามีแฟนหรือใครสักคนอยู่ข้างๆเราตลอดเวลา

แต่ความรักที่ว่า มันคือการแบ่งปัน และการใส่ใจ

เราอยู่ได้โดยไม่มีแฟน

แต่เราอยู่ไม่ได้โดยไม่มีความรัก

เมื่อเรามองความรักในมุมที่ไม่ใช่แค่คนรักหรือคู่รัก

เราจะพบว่ามันเป็นสิ่งที่สวยงามมากมาย

แต่ถ้าหากเรามองลึกลงไป มันก็อาจกลายเป็นความรักที่ต้องทุกข์ทรมาน

เมื่อวันนี้เรามีครอบครัว มีเพื่อน มีคนที่เข้าใจเรา มันก็เพียงพอแล้ว . . .กับความรัก!!

แม้ว่ามันจะต้องเสียใจหรืออ้างว้างขนาดไหน. . .

แม้ว่าจะจินตนาการไปต่างๆนาๆ ถึงใครสักคนที่ห่างไกล

มันเป็นความสุขที่เราได้..จินตนาการ

แต่นั่น....ก้อเปนแค่ความฝัน

ปัจจุบันสิ. . .คือความเป็นจริง

ที่เรา ต้องผ่านไปให้ได้. . .สักวัน

กุรักมึง

เพราะมึงคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดของกุ...

แม้ว่ากุจำบอกคำนี้กับมึงไม่ได้

เพราะมันหมดเวลาของกุแล้ว

ถ้าบอกไป ทุกอย่างมันก้อจะไม่เหมือนเดิม

มึงก้อคงจะเปลี่ยนไป

เพราะฉะนั้น ให้ความรู้สึกนี้อยู่แค่ในโลกของไซเบอร์ไดอารี่นี้ก้อพอ

กุจะไม่เข้าไปก้าวก่ายเรื่องของมึง

แต่กุจะอยู่ข้างมึง...ตลอดไป 

จาก นางสาว วีร์ระวัง

เพิ่งถอยจักรมาได้ประมาน2อาทิตย์

ตอนนี้กลับต้องมานั่งปล้ำกะมันเนี่ยะ

ไม่ใช่จักรไม่ดีนะ

กุโง่เองแหละ 5555+

ณ บัดนี้ ก้อยังโง่อยู่ เห้อออออออออออออออออออออออออ

ช่ ว ง นี้   แ ฮ บ ปี้ ดี

ทำไมกุใช้ชีวิตได้เรื่อยเปื่อยไร้ค่าขนาดนี้เนี่ย

มีชีวิตอยู่ไปวันๆไม่มีจุดหมายจิงๆเว่ย

เห้อ เบื่อจิงเบื่อจัง

ทำอะไรไม่เหนมันจาดีซักอย่างง

ไอ่สมองปลาทองเอ้ย!!!

เด็กปีนี้แม่ง แรงว่ะ

คุณหนูชิบ เหนแระเซง

ไม่รุ จาปฏิวัติกันหรืออะไรยังไง

ได้นอนห้องแอร์อ่ะ แม่งอะไรวะ

อยู่ร้อนไม่ได้!!

ปีอื่นๆเค้าม่ายเหนเปนเร้ยยย อ่อนๆ

 .

 .

 .

 .

เฮ้อออ บางทีก้อสงสาร แต่พวกกรุ.....เหนื่อยนะ 555+

66เราเลือกคุณ ไม่ใช่คุณเลือกเรา99

เราไม่ใช่พี่คุณ เราไม่มีน้อง!!

ว้าววววว

มันคงต้องเป็นอย่างนี้ . . . .สินะ

สุนทรียศาสตร์ ชื่อวิชามันน่าจาชิวนะ

แต่            มันไม่ชิวอย่างที่คิดเล้ยยย

แต่มันก้อจบๆไปแระ ดีจั๊ยดีจัยย

วิชาการตัวสุดท้าย ได้จบลงไปแล้ววว

ตอนบ่ายยย ส่งงานสรุป

โอ้ยย งานน ง๊าน งานนน

เฟรม ขนาด เมตร คูณ เมตรยี่สิบ (จินตาการดูมันก้อใหญ่อยู่นะ)

ต้องเล่นให้พ่อเพื่อนเอารถมาขนกันเรยทีเดียววว

ไปส่งเจอแต่งานเทพๆ ไม่เปนไร วีไม่ได้เพนท์ วีคอลลาจปรุ๊ดปร๊าดดด

แต่นแตนแต๊นนนนนนนน

หลังจากที่เพ้อเจ้อและ

เหน็ดเหนื่อยลำบากลำเค็ญมาแสนนานนนนน

ในที่สุด ก้อจบปี 1 แล้วววว

ก้อผ่านไปด้วยดี หวังว่า จาปิดฉากลงเรียบร้่อยแระนะ ไม่อยากติด F แร้ววว

พ้นๆๆ ไปซักทีเห๊อะ สาาาาาาาาาาาาาาทุ๊

เหอะๆ นี่แค่ปีหนึ่งนะเนี่ยยยที่เขาว่าชิวสุดๆ

โอ้ะ แร้วที่เหลือ จะเปนเช่นไร

ยังไงก้อคงต้องติดตามตอนต่อไป จุด จุด จุด

พักผ่อนแล้วววววววววว ฮิฮิ้วววววววววว

ตอนนี้ สอ สิว กำลังเบ่งบานนนนนนนนนน

แมร่ง เปนไรมากมั้ยยยย ทำไมต้องเกิดมาเปนคนหน้ามัน

อยากหน้าไม่มันมั่งอ่ะ แต่ท่าทางจะแก้ยากเกินน

เห้อออออออออออ สมูทอี เบบี้เฟสโฟม มันจะช่วยได้จริงมั้ยเนี่ย

๕๕๕

เราควรพิจารณาตัวเองได้แร้วช่ายมะ ว่าโทรมขั้นเทพ

แบบไม่ไหวทนแร้ว ควรจะกลับมา ฟื้นฟู สุขภาพตัวเอง อย่างด่วน

มันจะยังทันมั้ยเนี่ยยยยยยยยยย

โอ้ย ลัลล้าาาาาาาาาาาา

ชิวได้แล้วว

พบกัน ปีสอง นะ ชาวประยุกตศิลป์ ทุกคน

ส่วน วาว ปีหน้า แกต้องไปเปนเด็กอินทีเรียแล้ววววว

เห้ออออ ผูกพันเนอะ แค่ปีนึงก้อเหอะ

ไงก้อขอให้แก ได้เจอเพื่อนรุ่นหน้าที่มันดีดี

และเรียนอย่างมีความสุขนะเว่ยยย

วันนี้มีกินเลี้ยงด้วยดิ

ป่านนี้ คงเรื้อนกันอยู่ มันรักษาสาย ดาร์คกันได้เสมอต้นเสมอปลายจิงๆ

ฮ่ะฮ่าๆๆๆ

เมื่อไหร่ เค้าเตอร์วีจามาน้ออออออออ

ยังรออยู่นะคร้า หุหุ